قصیدهٔ ۱ - آفرینش ارواح ائمه هدى و قصه حضرت آدم و حوا

هوش مصنوعی: روحت‌ها در آغاز خلقت در وجودی پایدار بودند و همه به طور یکدل در اوج عظمت و کمال قرار داشتند.

هوش مصنوعی: جان ما که در این سرزمین دور افتاده قرار دارد، در جایی امن و مقدس آرامش یافته است.

هوش مصنوعی: آزاده‌ای که از محدودیت‌های زمان و مکان رهایی یافته و از هر گونه حجاب و مانع برای حضور خود آزاد است.

هوش مصنوعی: در اینجا بیان می‌شود که روح و روان انسان، تأثیرات دنیوی و مادی مانند آب و گل را به خود نمی‌گیرد و به جای آن، از حالت درونی و عواطف واقعی خود خبر می‌دهد، نه از تأثیرات آتش و هوا که نماد تغییرات ظاهری است. به این ترتیب، به اهمیت درونیات و احساسات برتر از جهان مادی اشاره می‌شود.

هوش مصنوعی: ما در نور خالص غرق شده بودیم، آزاد از قید جسم و در حضوری پاک و بدون پنهان‌کاری بودیم.

هوش مصنوعی: از شراب عشق معشوق، مست و سرمست شده‌ام و دیگر از خودم خبری ندارم، بلکه تمام وجودم غرق در جلال و عظمت اوست.

هوش مصنوعی: من به زیبایی ساقی در میخانه‌ی هستی مجذوب شده‌ام و از نشئه‌ی می بی‌ساغر بی‌هوش شده‌ام.

هوش مصنوعی: نخستین کسی که از پرده‌ی پنهان بیرون آمد و وجودش نمایان شد، خداوند بود که بر چهره‌اش جلوه خود را در آفرینش نمایان کرد.

هوش مصنوعی: درِ خزانه به نام او باز شد و او از پرده‌ای که او را پنهان کرده بود، نمایان گشت.

هوش مصنوعی: نور محمد و علی و اهل بیت در آغاز آفرینش وجود داشتند و از وجود آنها همه چیز شروع شد.