بخش ۱۲ - بند کردن فریدون، ضحاک را

ضحاک به خاطر گفتگویی که با کندرو داشت عصبانی شد و آمادهٔ رفتن شد.

فردای آن شب ...

... دستور داد که اسبان تندرو و باهوش را زین کنند و ...

با سپاهی بزرگ متشکل از نره‌دیوان جنگی راه افتاد.

از بیراهه وارد کاخ شد و آن را اشغال کرد.

سپاه فریدون تا فهمیدند همه به سمت آن بیراهه رفتند.

از اسب فرود آمدند و در آن گذرگاه تنگ با سپاهیان ضحاک درآویختند.

همهٔ پشت‌بامها و گذرگاههای شهر پر از مردمی شد که توان جنگیدن داشتند.

همهٔ مردم به پشتیبانی فریدون درآمدند چون از ضحاک دلخون بودند.

از دیوارها خشت و از بامها سنگ و از کوچه‌ها تیر و شمشیر ...

... مانند باران می‌ریخت و هیچ پیی سالم نماند.

 در شهر، هر جوانی که وجود داشت و افراد پیرتر که در میدان جنگ با دانایی و تجربه بودند ...

... آنها به سمت لشکر افریدون رفتند و از نیرنگ‌های ضحاک رهایی یافتند.

صدایی از آتشکده بلند شد که حتی اگر شاهی بر تخت نشسته باشد یک کنیز باشد ...

... همه مردم، چه پیر و چه جوان، باید از دستورات او پیروی می‌کنند و هیچ‌کدام از سخنانش را نادیده نمی‌گیرند ...

ما به دنبال حکومت ضحاک نیستیم و نمی‌خواهیم که تحت سلطهٔ چنین موجودی ناپاک و شیطانی باشیم.

مردمان و نظامیان مثل یک کوه عظیم همگی به جنگ آمدند.

شهر را گرد و خاک آنچنان فراگرفت که خورشید تیره شد.

پس از آن، ضحاک برای پیدا کردن راه‌حل از میدان جنگ به سمت کاخ رفت.

زرهی آهنی سرتاسر بدنش پوشید تا کسی او را نشناسد.

یک کمند شصت متری  بر بالای کاخ انداخت و بالا رفت.

در آنجا شهرناز را دید که با فریدون در حال معاشقه بود.

چهرهٔ زیبای سفیدش و موهای سیاهش را باز کرده و از ضحاک بدگویی می‌کند.

در دل او حسادت شعله‌ور شد و کمند را به سمت ایوان کاخ انداخت.

نه حواسش به پادشاهی و نه به جان خودش بود و از بام کاخ پایین آمد.

 در دست او خنجری آبدیده بود و به خون شهرناز زیبارو تشنه بود.

وقتی ضحاک پایش به زمین رسید فریدون مثل باد خود را به او رساند.

گرز گاوسارش را بر سر ضحاک آنقدر محکم کوبید که کلاه‌خود ضحاک شکست و خرد شد.

 فرشتهٔ سروش به سرعت ظاهر شد و گفت که زمان مناسب برای مرگ او فرا نرسیده است.

هم‌اکنون او را محکم ببند و به دره‌ای عمیق میان کوهها ببر.

بهتر است او را به کوه ببری تا بستگانش دور و برش نباشند.

فریدون وقتی این را شنید معطل نکرد و بندی از چرم شیر آورد.

دستها و کمر ضحاک را به سرعت آنقدر محکم بست که فیل هم نمی‌توانست آن را باز کند.

بر تخت پادشاهی نشست و رسم زشت ضحاک را برانداخت.

فرمان داد که جار بزنند که این کسانی که هشیار هستید ...

... نباید دیگر درگیر جنگ باشید.

 نباید سربازان با پیشه‌وران و مردم یه جنگ ادامه دهند( هرکسی به روش خود جنگ را ادامه دهد)

یکی پیشه‌ور و دیگری گرزدار (جنگجو) است و هرکس باید وظیفه خودش را انجام بدهد.

وقتی مردم عادی دنبال کار سپاهیان باشند یا برعکس نظم دنیا به هم می‌ریزد.

آن که ناپاک بود یعنی ضحاک هم‌اکنون دستگیر شده است.

شما خوش باشید و سراغ کارهای خودتان بروید.

مردم سخنان فریدون پرهیزگار را شنیدند.

بعد از آن همهٔ مردان خوشنام شهر که یا از خاندان شاهی بودند یا پولدار بودند ...

... با هدایا و دل به فرمان فریدون داده پیش او رفتند.

فریدون فرزانه به آنها محبت کرد و به اندازه‌ای که شایسته بود به آنها لطف کرد.

او آن‌ها را نصیحت و تحسین کرد و آنها را به یاد خدا انداخت.

او می‌گفت که این جایگاه من از اقبال شماست ....

که خداوند پاک ما را از میان مردم برانگیخت و ما را از کوه البرز برانگیخت ...

تا دنیا را از شر ضحاک به وسیلهٔ گرز من آزاد کنیم.

زمانی که خداوند بخشایش می‌کند باید با خوبی آنها را سپاسگزاری کرد.

من کدخدای جهان هستم و شایسته نیست که یکجا بنشینم.

اگر اینطور نبود من همینجا با شما می‌ماندم.

بزرگان پیش او تعظیم کردند. از درگاه صدای طبل بلند شد.

سپاه فریدون از شهر خارج شد بدون این که غنیمتی از شهر بردارد.

ضحاک را پشت شتر بزرگی به خواری بستند و بردند.

ضحاک را از آنجا تا شیرخوان (نام جاییست) بردند. زمانی که تو اینها را می‌شنوی باید دنیا را پیر بدانی!

بر کوه و دشت روزگار درازی گذشته و باز هم خواهد گذشت.

فریدون بیداربخت ضحاک را بسته به سوی شیرخوان برد.

او را به سمت کوه راند. می‌خواست سر او را ببرد.

هوش مصنوعی: سروشی خوش‌خبر و خوش‌آواز آمد و به آرامی رازی را در گوشش گفت.

فرشته به او گفت که ضحاک را بدون همراهان به کوه دماوند ببر.

به جز کسی که مجبوری با خودت ببری کسی را نبر.

 ضحاک را تند و  تیز به کوه دماوند آوردند و او را در آنجا به بند کشیدند.

در کوه، مکانی تنگ و محدود را در غاری که بسیار عمیق بود انتخاب کرد.

میخ‌های سنگین و زیادی را آوردند.

دست ضحاک را به کوه محکم بست تا او روزگار درازی آنجا بماند و سختی بکشد.

او را آویزان بست تا خونش بر زمین بریزد.

فریدون نام ضحاک را پست کرد و دنیا از بدیهای او پاک شد.

ارتباط ضحاک و خویشان و نزدیکانش قطع شد و او همانطور در بند ماند.