بخش ۱

یک پیر به نام آزاد سرو وجود داشت که در مرو هم‌نشین احمد سهل بود.

هوش مصنوعی: دل پر از دانش، سر پر از اندیشه و زبان پر از سخنان و داستان‌های قدیمی است.

که کتابهایی از پادشاهان داشت و داستانهایی از آنها میدانست و تن و بدنی مانند تن و بدن پهلوانان داشت

نژادش به سام نریمان می رسید و داستانهای بسیاری از نبردهای رستم میدانست

هوش مصنوعی: می‌گویم اکنون آن چیزی را که از او بدست آوردم، سخن را به گونه‌ای در هم تنیده‌ام.

هوش مصنوعی: اگر در دنیای تنگ و دشوار بمانم و عقل و درایت داشته باشم، می‌توانم راهنمایی کنم.

هوش مصنوعی: من این نامه‌ی قدیمی را به پایان می‌رسانم تا در جهان بمانم و داستانی از خود به جا بگذارم.

هوش مصنوعی: به نام خداوند، محمود شاه ابوالقاسم، که تاج و تختش نماد فرمانروایی و قدرت اوست.

هوش مصنوعی: خداوند ایران و نیران و هند، به مانند پرندگان از زمین به آسمان پرواز کرد و از تنگنای زندگی آزاد شد.

هوش مصنوعی: عمل بخشش مانند گنجی است که در میان مردم پخش می‌شود و دانایی و دانش به گنجی ارزشمند تبدیل می‌شود که نام و اعتبار خاصی به دنبال دارد.

هوش مصنوعی: زمانی که سال‌ها بگذرد، کسی که دانا باشد درباره او خواهد گفت که شخصیتش بزرگ و برجسته است.

هوش مصنوعی: از جنگ و جشن و سخاوت و شکار، به برکت او، جهان مانند بهار پرخوشی و شکوفایی شد.

هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که کلاهی را ببیند که به همان اندازه به شخصیت و قدرت او می‌افزاید و او را مورد احترام قرار می‌دهد.

هوش مصنوعی: گوش‌ها و پاهای من مانند آهو شده‌اند، در حالی که من کمبودهایی دارم و سال‌ها تلاش و قدرت را به دست آورده‌ام.

هوش مصنوعی: من به خاطر بدشانسی و سال‌های دشوارم، بر این گونه بدخواه بختی که دارم، حسرت می‌خورم و شکایت می‌کنم.

هوش مصنوعی: من در هر شب و روز، خدا را بر این پادشاه دادگر زمین ستایش می‌کنم.

هوش مصنوعی: همه مردم شهر با من همدرد و همراه‌اند، به جز کسی که بدجنس و بدخوی است.

هوش مصنوعی: تا زمانی که او بر تخت سلطنت نشسته است، در کین و انتقام، دستش را بسته است.

هوش مصنوعی: کسی که دست به کارهای خطرناک و ناامیدکننده می‌زند، باید بداند که باید مراقب عواقب کارهایش باشد. اگرچه ممکن است بعضی از افراد خود را جلوتر از دیگران ببینند، اما این موضوع جلوی پیشرفت واقعی آنها را نمی‌گیرد.

هوش مصنوعی: آن کسی که عقلش محدود است، نمی‌تواند از روز و آنچه در آن هست، عبور کند.

هوش مصنوعی: می‌خواهم از او یادگاری به جا بگذارم که تا زمانی که انسان‌ها وجود دارند، فراموش نشود و پنهان نماند.

هوش مصنوعی: در این متن به موضوع ارسال نامه‌ای به بزرگانی اشاره می‌شود که برای معرفی شهریاران و جنگاوران تنظیم شده است.

هوش مصنوعی: تمام کارها و فعالیت‌ها، چه جنگ و چه مهمانی، و همچنین تفکرات و گفتگوها، در روزگاران قدیم بسیار اتفاق افتاده‌اند.

هوش مصنوعی: دانش و دین، پرهیزکاری و خرد، همگی راهنمایی هستند برای هدایت به دنیای دیگر.

هوش مصنوعی: از چیزی که برای آن‌ها خوشایند است، امروز برایشان سودمند خواهد بود.

هوش مصنوعی: از افرادی که برتری و بزرگی دارند، یادواره‌ای به جا مانده که همراه و همدم او در روزهای زندگی‌اش بوده است.

هوش مصنوعی: من فقط به امید این روزگار به چشم دوخته‌ام که از پادشاهی ثروتی به دست بیاورم.

هوش مصنوعی: من به دنیای دیگری نگاه می‌کنم که در آن بخشش و رحمت خداوند به من خواهد رسید.

هوش مصنوعی: پس از مرگ من، چیزی از من باقی می‌ماند که نشانی است از ثروت و پادشاهی بزرگ، همان‌طور که گردنکشان نشانه‌ای از قدرت و عظمت دارند.

هوش مصنوعی: اکنون به سخنان درخت سرو درخشان و آسان‌پرور به مرو باز می‌گردم.