شمارهٔ ۳۷ - تتبع خواجه سلمان

هوش مصنوعی: در باغ به تماشای گل نشسته بودم و بوی خوش آن، که از محبوبم می‌آمد، جانم را تازه و سرزنده کرد.

هوش مصنوعی: گل به کمی تغییر در رنگ و بوی خود شبیه شده است، جایی که بر سرش بگذارم، آن هم به خاطر زیبایی محبوب است.

هوش مصنوعی: اگر اشک‌هایم به حدی بیفتند که از کنترل من خارج شود، از این موضوع هراسی ندارم، زیرا اگر بارش اشک‌هایم به سمت محبوب نرود، برایم مهم نیست که چه اتفاقی بیفتد.

هوش مصنوعی: ای نسیم، در سر کوی محبوبم، مرا هلاک کن. به خاطر خدا، نگذار که برای مرگم خاکم را از کوی دوست ببرند.

هوش مصنوعی: من عاشق زلف تو شدم، مانند سنبل که بنده‌ای است در خدمت. من همانند آنندایی که در خدمت محبوبش است، بنده‌ی تو هستم.

هوش مصنوعی: اگر من بمیرم به خاطر تغییر حال و سبک نازک‌دل، چه باک از قتل من که از شدت خوی دوست ناشی شده است؟

هوش مصنوعی: تمامی موی او ارزش هر دو جهان را دارد، هرچند که در ضعف فانی است، اما زیبایی‌اش مانند موی معشوق غیرقابل اندازه‌گیری است.