شمارهٔ ۲۸ - مخترع

هوش مصنوعی: پس از سال‌ها که بی‌صبرانه منتظر بودم، حالا دسته‌ای از اشک‌های خوشحالی به سمت او می‌ریزد.

هوش مصنوعی: گاهی اوقات چشمانم در عشق به تو سنگین می‌شود، زیرا درد و غم عشق مانند کوه سنگینی می‌کند، اگر تو یک طرف و من هم طرف دیگر را رها کنیم.

هوش مصنوعی: من به خاطر تو به راهی می‌روم که هر دو طرف خونین شده، و افسوس که هیچ راهی برای رسیدن به تو ندارم.

هوش مصنوعی: وقتی بوی خوش و عطر طره‌های موی تو به مشامم می‌رسد، گاهی مرا بی‌حال و گیج می‌کند و گاهی به وجد و حال می‌آورد.

هوش مصنوعی: به خاطر رفتارهای افراطی‌ام، آن شخص بدخلق با بی‌رحمی مرا از خود طرد کرد.

هوش مصنوعی: من که در غم و اندوه خود غرق شده‌ام، این شانس و خوش‌شانسی که به من رسیده، حالا محتسب (ناظر) از کجا می‌تواند مرا در این حال پیدا کند و به جستجوی من بپردازد؟

هوش مصنوعی: من در عشق یارم نابود شدم و باید شکرگزار باشم که این عشق، مرا از غم و شادی رها کرده است.