شمارهٔ ۱۶ - تتبع مخدومی جامی

هوش مصنوعی: من که حالا از مژه‌ام بر دیده‌ام خارهای بسیاری دارم، حتی اگر در حال مستی هم باشم، آنها را نخواهیم چید.

هوش مصنوعی: میفروش از سر لطف به دوستانش نشان می‌دهد، حالا چه باید کرد؟ چون برای لذت از شراب، به خاطر کمبود و کمیابی آن، باید به دور از مستی بسیار فکر کرد.

هوش مصنوعی: چرخ فلکی (اجرام آسمانی) بر اثر ترفندهای شیخ در حال حرکت است و زمانی که فرقه‌ای که به نظر می‌رسد حقیقت‌جو هستند، به پرده‌ای می‌افتند که با دوخت و دوز پوشیده شده است.

هوش مصنوعی: وقتی که از دین و زهد دست کشیدیم، ای محبوب، حالا بیا و زانوی درد و غم را باز کن و گره دور کمر را باز کن.

هوش مصنوعی: به یاد داشته باش که زندگی و زیبایی‌ها را غنیمت بشماری، زیرا هنر سرنوشت به گونه‌ای است که از اسرار آن، کاملاً آگاه نیستیم و درک ما از دنیای اطراف، همیشه ناقص و مبهم است.

هوش مصنوعی: در میخانه‌های پرهیاهو، دل‌سوزان دریایی، برای به دست آوردن یک جرعه شراب، به دل این گنبد زرین - که نماد قدرت و سلطنت است - توجهی نمی‌کنند.

هوش مصنوعی: عمر ما بیهوده گذشت و وقت را بی‌فایده سپری کردیم. حالا که به پایان عمر نزدیک می‌شویم، باید هر لحظه را برای طلب بخشش الهی صرف کنیم.

هوش مصنوعی: وقتی من خود را آلوده می‌بینم، چون پرده اسرار از روی چهره‌ی پاکان عالم برداشته شد.

هوش مصنوعی: برای دست‌یابی به فنا و پایان خود، نمی‌توان به خیال و اندیشه تکیه کرد. باید با رهایی از خود و ego، این بار سنگین را به دوش کشید.