شمارهٔ ۱۲۷ - تتبع خواجه

هوش مصنوعی: هر کسی که به محفل و عشق و حال مغان قدم بگذارد، در آنجا گرفتار می‌شود و نمی‌تواند از آنجا بیرون بیاید. او مانند کسی است که پایش در لای درختان میش افتاده و نمی‌تواند به راحتی حرکت کند.

هوش مصنوعی: دل از دست رفت و امیدی به خبر از سوی محبوب باقی نماند. بی‌خبر گفت که به زودی می‌آید و مدت طولانی درنگ خواهد کرد.

هوش مصنوعی: جمعی از تماشاگران و علاقه‌مندان به زیبایی‌ها به سمت ما آمدند، اما دل ما همچنان در جستجوی محبت و زیبایی از آن مغبچگان باقی مانده و در میدان عشق و شور، غمگین و دلتنگ است.

هوش مصنوعی: زخم‌های عشق همه از دست محبوبانی است که بر دل مانده‌اند. دل من که دور از وصالش است، همچنان مجذوب افکار و احساسات عشق خود باقی مانده است.

هوش مصنوعی: از حالت مستی و زیبایی اندامم عیب نگیر، زیرا در میکده نه لباس پشمین باقی مانده و نه دستاری بر سر دارم.

هوش مصنوعی: معشوق من رفت، اما در دل من هنوز تصویرش باقی مانده است؛ مثل اینکه در این معبد، تصویر او همچنان بر دیوار باقی مانده و فراموش نمی‌شود.

هوش مصنوعی: شاید اگر کسی از دور مشغول نوشیدن شراب شود، بتواند از سردرگمی و حیرت بیرون بیاید، اما آن کسی که در این گنبدی که دائم در حال چرخش است باقی بماند، همچنان در حیرت خواهد ماند.

هوش مصنوعی: نویسنده از شکل‌گیری و طراحی دایره‌ی مینایی سخن می‌گوید و به این نکته اشاره می‌کند که این دایره به دلیل وجود طلسم‌ها و رازهای پیچیده‌ای که در گردش پرگار نهفته است، قادر به باقی ماندن و استمرار نیست. به عبارتی، به کارگیری دقت و معنای عمیق در این طراحی به وسیله‌ی چالش‌های پیچیده‌ای که در آن وجود دارد، تحت تأثیر قرار می‌گیرد.

هوش مصنوعی: آرزو داشت که با وصال تو، صفحه‌ای بنویسد، اما با دیدن تو، دست و قلبش از کار افتاده.