شمارهٔ ۱۲۵ - در طور خواجه

هوش مصنوعی: صبح که مانند پرچمی بر سر خسرو شرق نمایان شد، نوشیدنی خوشی از جام شاهانه در آن لحظه به یادگار گرفته می‌شود.

هوش مصنوعی: هر که در بیداری صبح، مثل یک لاله سرخ، شرابی سرخ از جامی پر کرد، به اندازه‌ی کسی که در حالت مستی باشد، حالش تغییر نکرده است.

هوش مصنوعی: او همیشه در باغ زیبایی حضور دارد و هر بار مانند گلی زیبا، شراب خوش طعم را از جامی زرین می‌نوشد.

هوش مصنوعی: هر کس که در صبح بهار، جامی پر از گل رنگارنگ را از دستان ساقی نسرین بر دارد، باید تا بهار بعدی صبر کند و از آن لذت ببرد.

هوش مصنوعی: در زیر آسمان مانند سایه‌ای باش و مراقب خودت باش. چرا که اگر از حد خود خارج شوی، به سرنوشت شمع دچار خواهی شد که در اثر گرما می‌کاهد و به تدریج از بین می‌رود.

هوش مصنوعی: کسی که در طلب علم و حقیقت است، سرش را پایین می‌آورد و humble می‌شود تا از دانش و آگاهی بزرگ مانند آب خضر بهره‌مند شود. این شخص درد و رنجی را که از نوشیدن می‌کده به دست می‌آورد، مانند جامی از سفال می‌داند که برایش ساغر می‌سازد.

هوش مصنوعی: کسی که با سختی و تلاش فراوان تاجی زیبا و درخشان ساخته، حالا برای برتری و افتخار خود، از درد و زحمتش به یادگار پیراهنی با شکوه به تن کرده است.

هوش مصنوعی: من نمی‌توانم دستم را به دامن پیر میخانه برسانم، زیرا که مقام و مرتبه‌ای که به آن دست یافته‌ام، از بلندای آسمان‌ها نیز فراتر رفته است.

هوش مصنوعی: به سمت میخانه‌ای کهن رفتم و از گوشه‌ی خانقاه، به دنیای دیگری رهسپار شدم.