شمارهٔ ۱۰۰ - تتبع خواجه

هوش مصنوعی: اگر در بهشت هم شرابی از دست معشوق نباشد، برای من هیچ لذتی از آنجا بیشتر از کلبه‌ی مملو از خماری نیست.

هوش مصنوعی: عاشقان هیچ بهشت و جنتی ندارند، زیرا که گلزار وصال و سرسبزی عشق، نمونه‌ای از زیبایی و ارزش ندارد، همان‌طور که یار و محبوبشان مانند لعل و سنگ قیمتی نیست.

هوش مصنوعی: دل من از جفا و بی‌رحمی‌های تو پر از درد و زخم شده است، مانند خارهایی که در پوست جانم فرو رفته‌اند. جایی برای آرامش ندارم، زیرا این زخم‌ها دیگر به راحتی بهبودی نمی‌یابند.

هوش مصنوعی: هر جایی که در موهایش اثر جدایی و دوری از اوست، هیچ جا نیست که اندیشه‌ام در آنجا نباشد.

هوش مصنوعی: چشم زیبا و بازیگوش تو چگونه لحظه‌ای به حال بد من نگریست، در حالی که از خواب شیرینش بیدار نیست؟

هوش مصنوعی: در عشق، غم معشوق سبب خوشنودی و رضایت است. در دل دوستان، آزار و زحمت ناشی از بی‌وفایی محبوب وجود ندارد.

هوش مصنوعی: تو که می‌گویی دل من از محبت تو پر است، در حالی که کم‌کم رفتار تو نشان می‌دهد که آنچه در دل داری، چندان زیاد نیست.

هوش مصنوعی: ای ساقی، مقداری از شراب سنگین به من بده، زیرا در دوری یار، اگر مرگ به سراغم بیاید، سنگین و غمگین خواهم بود، اما این مقدار غم و اندوه برای من کافی نیست.

هوش مصنوعی: در عشق، هر غمی که به سراغت بیاید، شاد باش، زیرا عاشقان از رنج و مشکلات خجالت نمی‌کشند.