خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

رباعیات

بابافغانی » دیوان اشعار » رباعیات

شمارهٔ ۱ : تا از صفت وجود فانی نشوی

شمارهٔ ۲ : تا چند بنفس خویش بیداد کنیم

شمارهٔ ۳ : تا هستی ما فنای مطلق نشود

شمارهٔ ۴ : در لوح عدم نهان بود نقش وجود

شمارهٔ ۵ : من کیستم آتش بدل افروخته یی

شمارهٔ ۶ : روزیکه فلک بکشت ما داس نهد

شمارهٔ ۷ : آنم که نه آب در دلم جسته نه تاب

شمارهٔ ۸ : ای با همه در میان وادی با همه یار

شمارهٔ ۹ : تا جان ترا فنا میسر نشود

شمارهٔ ۱۰ : آن قوم که اسرار ازل بنهفتند

شمارهٔ ۱۱ : وقتست که رنگریزی تاک کنند

شمارهٔ ۱۲ : منت که رسیدیم بکام دل ازو

شمارهٔ ۱۳ : ساقی قدحی که از میان خواهم رفت

شمارهٔ ۱۴ : افسوس که آتشم ببیهوده فسرد

شمارهٔ ۱۵ : هر دم چو فلک بوضع دیگر گردد

شمارهٔ ۱۶ : تا از نظرم نهفته یی همچو پری

شمارهٔ ۱۷ : جام می و بزم عشرت از میخواران

شمارهٔ ۱۸ : من می نه پی دفع خرد می نوشم

شمارهٔ ۱۹ : تا خار کند نزاع همسنگی گل

شمارهٔ ۲۰ : از گلشن جان غرض گل روی تو بود

شمارهٔ ۲۱ : یا رب سببی که آب حسرت نخورم

شمارهٔ ۲۲ : یا رب بفقیری و جگر سوزی ما

شمارهٔ ۲۳ : ای دل بهوس روزی ننهاده مخواه

شمارهٔ ۲۴ : ایزد همه خلق و لطف بخشید ترا

شمارهٔ ۲۵ : هر چند که خرقه ام شراب آلودست

شمارهٔ ۲۶ : در میکده ها حکم جنونم کردند

شمارهٔ ۲۷ : گاهی ز هوای روز وصلیم نژند

شمارهٔ ۲۸ : روزی دلم از پی سرانجام نشد

شمارهٔ ۲۹ : چون مرغ سحر جناح گلفام گشود

شمارهٔ ۳۰ : ای نظم تو نو گل گلستان خیال

شمارهٔ ۳۱ : می نوش که شد چمن زر افشان ز خزان