معشوق عاشق را برای تجربه بر محک فرمان زند و پرده از پیش ارادت بر دارد تا او به ما اَرادَ بِهِ مکاشف شود هر آینه ترک فرمان بگوید و این بیفرمانی بگوید و این بیفرمانی از کمال بود نه از نقصان چنانکه اگر پدر پسر را گوید مرا زیادت ثنا مگوی که حیا بر من غالب میشود و پسر از راه تعظیم در ثنا مبالغت کند و بر آن مثاب بود نه معاقب زیرا که اگرچه مخالف است از وجهی اما موافق است از روی ادب.
اطلاعات
منبع اولیه: کتابخانهٔ تصوف
تعداد ابیات:
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
معشوق عاشق را برای تجربه بر محک فرمان زند و پرده از پیش ارادت بر دارد تا او به ما اَرادَ بِهِ مکاشف شود هر آینه ترک فرمان بگوید و این بیفرمانی بگوید و این بیفرمانی از کمال بود نه از نقصان چنانکه اگر پدر پسر را گوید مرا زیادت ثنا مگوی که حیا بر من غالب میشود و پسر از راه تعظیم در ثنا مبالغت کند و بر آن مثاب بود نه معاقب زیرا که اگرچه مخالف است از وجهی اما موافق است از روی ادب.
هوش مصنوعی: معشوق عاشق را به امتحان و چالش میکشد و از او میخواهد که ارادت خود را نشان دهد تا او حقیقتاً درک کند. اگر عاشق از فرمان معشوق سرپیچی کند، این به معنای نقص نیست، بلکه از کمال اوست. مانند زمانی که پدر از پسر میخواهد که او را بیش از حد ستایش نکند چون باعث خجالتش میشود. در این حالت، پسر برای نشان دادن احترام، در ستایش خود زیادهروی میکند و این عمل به نوعی درست است رغم اینکه با خواسته پدر متضاد است، اما در عین حال نشان از ادب او دارد.
