شمارهٔ ۸ - تجدید مطلع

هوش مصنوعی: در دوران پیری، کسی بدون کفش و لنگ به سر می‌برد که در جوانی‌اش همچون «شکسپیر» کارهای ناپسند انجام داده است.

هوش مصنوعی: در آتش «برونو» را زنده سوزاندند، اما وقتی او مرد، برایش این همه تکبیر و بزرگداشت به‌جا می‌آورند.

هوش مصنوعی: «بن جبرول» با وجود ظلم و ستم‌های زیادی که از مردم تحمل کرد، و «روسو» نیز در زمان خودش به شدت تحقیر و توهین شد.

هوش مصنوعی: به خاطر بزرگداشت نام آنها، میلیون‌ها هزینه می‌شود که این خود نوعی اسراف و اتلاف است.

هوش مصنوعی: زمانی که من نیز از دنیا می‌روم، نام و شهرت من مانند خسروانی خواهد بود که بر جهان فرمانروایی کردند.

هوش مصنوعی: سپس متوجه می‌شوند که هر حرفی که زده شده، حاوی معانی و پیام‌های پنهانی زیادی است و از هر گفته، تفاسیر و برداشت‌های فراوانی به دست می‌آید.

هوش مصنوعی: یکی از اشعار من را به پنج قسمت تقسیم می‌کند و به آن قالب می‌دهد، و دیگری سخنان من را تحلیل و تفسیر می‌کند.

هوش مصنوعی: اگر اینجا به مانند سگان باشم و بر سر یک لقمه جنگ و نزاع راه بیفتد، در آن زمان است که من به حیرت و شگفتی می‌رسم!

هوش مصنوعی: او کسی است که به وطن خود پشت کرده و از آنجا رفته است. او برای من مانند یک شاهد و گواه است که داستان رویدادهای ازمیر را روایت می‌کند.

هوش مصنوعی: مرد هندو می‌گوید که او هندوست و اشعارش در کشمیر به روشنی و نمایان شده است.

هوش مصنوعی: شخصی از آلمان می‌گوید که من متعلق به او هستم و او نیز بخشی از من است؛ در برلین از او هزاران تصویر وجود دارد.

هوش مصنوعی: تاریخ خواهد گفت که ای کاش! ای کاش! آن نویسنده از این همه نوشتن بهره‌ای نبرد.

هوش مصنوعی: در این زمان، برخی می‌گویند که اگر کسی به تاریخ نپردازد، تفاوتی میان وجود و عدم وجود او نخواهد بود و از نظر سیر و گرسنگی نیز هیچ تفاوتی حس نمی‌شود.