بخش ۲ - غزل

هوش مصنوعی: ای کسانی که بدون دلیل دیگران را سرزنش می‌کنید، لطفاً تلاش خود را برای بیهوده‌گویی کاهش دهید.

هوش مصنوعی: من در حالتی آشفته و پریشان هستم به خاطر چهره‌ای که بر اثر زیبایی‌اش، پرنده‌ای عاشق و سلطنتی را متوجه خود کرده است.

هوش مصنوعی: زیبایی و توصیف لب‌های او فراتر از تخیل و تصور شنونده و گوینده است.

هوش مصنوعی: دل عاشق و دیوانه چگونه می‌تواند در دام زلف معشوق گرفتار شود و عاقل باشد؟

هوش مصنوعی: اگر کسی تنها یک‌بار در طول عمرش توجهی واقعی به چیزی نشان دهد، آن وقت محبوب و مورد توجه خواهد شد.

هوش مصنوعی: از یاد او چه قدردانی می‌کنم! او هیچ‌گاه از حال و روز عاشقان بی‌خبر نیست.

هوش مصنوعی: ای نسیم، ای نسیم، من بنده توام اگر تو به آن محل عبور کنی.

هوش مصنوعی: اگر حال و روز بیچارگان بیابان را به کسی برسانی، آنها را در مرکبی زیبا سوار کن.

هوش مصنوعی: بگو: عراقی به خاطر آرزوی دیدن تو جان می‌کند و در دلش حسرتی عمیق دارد.