غزل شمارهٔ ۵

در این دنیا چیزی از شادی و موفقیت ندیدم و نصیبم نشد ، افسوس و دریغا که بی‌نتیجه و بی‌هدف مانده‌ام.

افسوس که از مهمانی و بزم عالم نوشیدنی‌ای به جز غصه به کام من نرفت و نصیب من نشد.

اگر هم نشینی با خوب‌رویان و دلربایان جشنی باشد ، در این جشن افسوس که نصیب من یک جام هم نشد . در واقع همنشینی با خوبرویان نصیب من نشد.

به دوری از روی یارم دردی دارم که افسوس هرگز آرام نمیگیرد.

عمر من به پایان رسید و افسوس که از لبان شیرین یارم هیچ بهره‌ای نصیب من نشد.

افسوس ، عمر من به این امید از دست رفت که شاید روزی به پیغامی از من یاد کند.

وقتی دقت کردم و درست نگاه کردم متوجه شدم که افسوس ، عراقی به دشنامی هم نزد معشوقش نمی‌ارزد.