غزل شمارهٔ ۲۷۸

هوش مصنوعی: اگر دلبستگی به معشوق داشتم، آیا چنین حالت زار و ناله‌کنان داشتم؟

هوش مصنوعی: اگر غیرت من اجازه می‌داد، هر لحظه هزاران ناله و گریه داشتم.

هوش مصنوعی: اگر هر روز و شب در کنار دوست می‌رفتم، به هر حال از خطرات و مشکلات در امان نبودم.

هوش مصنوعی: اگر عشق تو را به من پیوند می‌زد، با دوری‌ات چه رابطه‌ای داشتم؟

هوش مصنوعی: چه دردی داشتم؟ اگر در این رنج و نگرانی با غم او، دل‌دار و تسکین‌دهنده‌ای داشتم.

هوش مصنوعی: اگر به من توجه کنی، بهترین تلاش و موفقیت‌هایم را خواهم داشت.

هوش مصنوعی: کاشکی از پیمانی که فراموش کرده‌ام، یادگاری داشتم که به آن دشنام بدهم.

هوش مصنوعی: زندگی‌ام به گونه‌ای شده که اگر عاقل بودم، باید عزاداری این روزهای سخت را می‌کردم.

هوش مصنوعی: بدون دیدار محبوب، زندگی ناخوش است. چه خوب است که یار داشتم!

هوش مصنوعی: اگر عراقی از بین دلبر بیرون می‌آمد، من در کنار او می‌نشستم.