غزل شمارهٔ ۲۷۴

هوش مصنوعی: از غم دوست بسیار ناراحتم و بر اثر جدایی او دلم رنجور و خسته است. زندگی بدون او برایم ناقص و ناخواسته است.

هوش مصنوعی: زندگی برای من خوشایند نیست و زندگی خوب، بدون شیرینی حضور یارم، به طرز تلخی می‌گذرد. به نظر می‌رسد که مرگ بهتر از این زندگی است.

هوش مصنوعی: زندگی بدون وجود محبوب و شخص مورد علاقه، از مرگ نیز بدتر است. اگر مرگ در کار باشد، من آماده‌ام تا جانم را فدای آن کنم. مرگ برای من بهتر از این نوع زندگی بی‌نشان است.

هوش مصنوعی: هر فردی به نوعی از زندگی خود آسوده و خوشحال است، اما ای کاش که من هم مثل آن‌ها آرامش داشتم. ناراحتی من به حدی است که مرگ را به این زندگی ترجیح می‌دهم.

هوش مصنوعی: ای کاش می‌توانستی ببینی من چگونه در غم او روزگار می‌گذرانم و چقدر این زندگی ناخوشایند است، که مرگ را به این زندگی ترجیح می‌دهم.

هوش مصنوعی: هر لحظه جان من از بدنم جدا می‌شود و از شدت غم و دل‌تنگی‌ام احساس می‌کنم مرگ بهتر از این زندگی است.

هوش مصنوعی: من در تلاش و رنج هستم و همیشه در حال ناله و زاری و درد، نگاه کنید به آنچه که من انجام می‌دهم؛ مرگ در این زندگی برای من بهتر است.

هوش مصنوعی: در چنین وضعیتی که به شدت آزارم می‌دهد، شاید بتوا نم از درون برآیم و فریاد بزنم، که مرگ بهتر از این زندگی است.

هوش مصنوعی: هیچ کس را نمی‌بینی که بخواهد در یک لحظه صد بار بمیرد؟ من مرگ را می‌طلبم، چون مرگ برای من از این زندگی بهتر است.

هوش مصنوعی: من به دنبال مرگی هستم که مرا از زندگی پر از درد و رنج خارج کند. من مرگ را بیشتر از این زندگی می‌پسندم.