برگردان به زبان ساده
زهی دین پروری کاندر بنانت
سپهر دولتست و اختر داد
هوش مصنوعی: شکوه و عظمت دین‌داری تو باعث افتخار است، زیرا در وجود تو نشانه‌های موفقیت و سرنوشت نیک نهفته است.
مسیر خامه ی گیتی پناهت
در انصاف تو بر خلق بگشاد
هوش مصنوعی: راهنمایی قلم در دنیای واقعی به وجود تو و انصاف تو بر دیگران راه را باز کرد.
ز بهر بندگی در پیش کلکت
زبان بسته است چون نی سرو آزاد
هوش مصنوعی: به خاطر خدمت به تو، زبانم ف بسته است مانند نی که از آزادی سیراب است.
سحرگه بخل را در خواب دیدم
که بر در گاه تو هر لحظه چون باد
هوش مصنوعی: در صبح زود، بخل را دیدم که در خواب به سر می‌برد و هر لحظه در درگاه تو مانند باد عوض می‌شد و بی‌وقفه در حال حرکت بود.
بخاک اندر همی غلطید و می گفت:
ز دست جود تو، فریاد، فریاد
هوش مصنوعی: به زمین افتاده بود و با صدای بلند می‌گفت: از دست بخشش و بزرگی تو، کمک بگیرید، کمک بگیرید!
طبیعت را خرد دی گفت باوی
که خورشیدش بجز بر دیده ننهاد
هوش مصنوعی: خرد به طبیعت گفت که خورشیدش فقط در دیدگان مردم جلوه‌گر است و در واقعیت، تنها به چشم‌ها دیده می‌شود.
روا باشد که بر دست وزارت
ز تقصیر تو از درد آورد یاد
هوش مصنوعی: مجاز است که از درد و رنج تو یاد شده و این موضوع بر دوش مسئولیت و مقامات بیفتد.
نمی ترسی که دست انتقامش
طبایع را بر آرد بیخ و بنیاد
هوش مصنوعی: آیا نگران نیستی که قدرت انتقام او تمامی طبیعت را به هم بریزد و ویران کند؟
نمی دانی که گر خواهد جهان را
بگیرد گوهر تکوین و ایجاد
هوش مصنوعی: نمی‌دانی که اگر جهان بخواهد، می‌تواند جوهر و حقیقت هستی و خلقت را در اختیار بگیرد.
جوابش داد کای بر نه سپهرت
تقدم همچو واحد را بر اعداد
هوش مصنوعی: او به او پاسخ داد که ای برتر از همه، مانند عدد یک که بر سایر اعداد مقدم است.
مگر با درد دل بردند ازین پیش
ز جور دور گردون آدمی زاد
هوش مصنوعی: آیا جز با درد و رنج، انسان‌ها را از ظلم و بی‌عدالتی روزگار رهایی نمی‌بخشند؟
چو رای صاحب عادل جهان را
بنور عدل روشن کرد و آباد
هوش مصنوعی: وقتی فکر و نظر یک شخص عادل، دنیای مردم را با نور عدالت روشن و آباد کرد.
برون کردند درد از دل و از آن پس
ستم بر درد می کردند و بیداد
هوش مصنوعی: درد را از دل بیرون کردند و بعد از آن بر درد بیشتر ظلم می‌کردند و بی‌عدالتی راه انداختند.
پناه و ملجاء عالم چو او بود
بیامد درد و اندر پایش افتاد
هوش مصنوعی: اگر پناه و تکیه‌گاه همه موجودات وجود نداشته باشد، درد و سختی به انسان نزدیک می‌شود و او را در چنگال خود می‌گیرد.
سپهر آن درد برپیچید اکنون
که صد چندان نصیب دشمنت باد
هوش مصنوعی: آسمان حالا که به تو آسیب رسانده، بر درد تو افزوده و این درد را چندین برابر کرده است.
