بخش ۴۷ - آمدن شاهزاده به بالین فیروزان

هوش مصنوعی: پس از آن، نوهٔ پیامبر (خیرالانام) به بالین فرزند خوشبخت آمد.

هوش مصنوعی: ابر به زمین نزدیک شد و او را با خود برد و این‌گونه او را از زمین جدا کرد.

هوش مصنوعی: مدتی به همین شکل در مسیر حرکت کرد تا اینکه نیمه جان به نزد پادشاه رسید.

هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد که زیبایی و جاذبه چمنزار او همچنان پابرجاست، به‌گونه‌ای که هیچ شاهزاده‌ای نمی‌تواند از جلوه‌اش دل بکند.

هوش مصنوعی: این بیت به این معنی است که به دلیل عطش و گرسنگی شدید، جانور خطرناکی در حال آماده‌باش و نشسته بر تن خودش است. این تصویر، احساس نیاز و تهدید را به خوبی منتقل می‌کند.

هوش مصنوعی: به دلیل آن موقعیت ناگزیر شد که به زیر بیفتد و آن بنده دلیر نیز از ارتفاع پایین آمد.

هوش مصنوعی: وقتی عون، فرزند شیر خدا، به پسر برادرش نگاه کرد.

هوش مصنوعی: می‌گوید که من در حالیکه پیاده مانده‌ام و اسب خسته‌ای نیز دارم، به شکل آذر گشسب که نماد شجاعت و قدرت است، به سمت جلو حرکت می‌کنم.

هوش مصنوعی: سکان یک اسب آرام به دست گرفته شد و به سوی میدان نبرد هدایت گردید.

هوش مصنوعی: به شاهزاده گفتند که بر اسب بنشیند و آماده شود تا با سرعت از جاده‌ای که تحت تأثیر باد است، حرکت کند.

هوش مصنوعی: خود را به چنگال سرنوشت دچار کرده‌ام، مرا به محل جمع فرمانروایت برسان.

هوش مصنوعی: وقتی عم نامی جوان این را شنید، بسیار از او تعریف و تمجید کرد.

هوش مصنوعی: ابتدا به نزد خدمتکار آمد تا او را بر اسب تندرو بنشاند.

هوش مصنوعی: او را دید که از محبت و عشق به معشوق، جانش آزاد شده و از دام‌های دنیا رها گشته است.

هوش مصنوعی: هر دو شاهزاده شروع به گریه کردند و سپس، با هم بر زین اسب سوار شدند.

هوش مصنوعی: عون جوان با افتخار به سوی شاه رفت و بر میدان جنگ سبز کرد.