شمارهٔ ۵٧۶

هوش مصنوعی: ای دل، اگر به من توجه کنی، خبر از وضعیت و حال و احوال تو را به تو می‌گویم.

هوش مصنوعی: نفس تو مانند یک صیاد است که تمام تلاشش را می‌کند تا تو را به دام بیندازد و هر لحظه آماده‌ی شکار است.

هوش مصنوعی: طمع و آرزوهای بی‌پایه انسان، او را به دام می‌اندازد؛ مثل یک دانه که قلب را به دام می‌کشد.

هوش مصنوعی: و آن کسی که از این زمین جدا شود، قدمش را بر فراز ستاره‌ها می‌گذارد.

هوش مصنوعی: اگر با دید عاقلانه و هوشمندانه به مسائل نگاه کنی، متوجه می‌شوی که حوادث و اتفاقات زندگی از کجا ناشی می‌شوند.

هوش مصنوعی: خودت خوب می‌دانی که تنها چیزی که باعث ایجاد مشکل و بحران در بین مردم عادی و خاص می‌شود، طمع است.

هوش مصنوعی: هر کس که در چنگال او بیفتد، هرگز نمی‌تواند از خواسته‌های مردم دوری کند و همیشه وابسته به آن‌ها خواهد بود.

هوش مصنوعی: من بر این باورم که کسی که نام‌ها را وضع کرده، همچون خطی که بر روی کاغذ می‌کشد، آن‌ها را شکل داده است.

هوش مصنوعی: هر چیزی که به عنوان فتنه و آشوب شناخته شد، آن را جمع‌آوری کرد و به آن امید و طمع بست.