شمارهٔ ۵۶۴

هوش مصنوعی: مکانی که اهل فریب و نیرنگ دور هم جمع می‌شوند، محل نفاق و دورویی است که شرافت دولت و دین را به خطر می‌اندازد و سرمشق کسانی است که در گمراهی به سر می‌برند.

هوش مصنوعی: انسانی که به دنیا آمده و مغرور است، فکر می‌کند که تمام عظمت و بزرگی جهان فقط به او تعلق دارد و به نوعی آن را مال خود می‌داند.

هوش مصنوعی: اگر کسی با بزرگی و اخلاق خوب باشد، نیازی به درخواست ندارد. او شخصیت والایی دارد که آسمان هم نظیرش را ندیده است.

هوش مصنوعی: هیچ‌کس در واقعیت کرمی را ندیده است و آنچه دیده می‌شود تنها خیالی است در خواب، نه چیزی واقعی.

هوش مصنوعی: اگرچه ویژگی‌های او دارای نقصان است، اما بخیل است و طبیعتش به شدت زشت و ناپسند است.

هوش مصنوعی: اعتقاد او را چه می‌توان گفت؟ خداوند بی‌دین سریعاً چهره‌ی گذشتگان را جز به بدی به یاد نمی‌آورد.

هوش مصنوعی: اگر کلامی از فایده‌ای برخوردار نیست، در هر زمانی بیان کردن آن بی‌فایده است، چرا که در آن روحی سنگین و کسل کننده وجود دارد که نمی‌توان در آن جست و جوی زیبایی و جذابیت کرد.

هوش مصنوعی: اما یک نکته از محبت او می‌تواند روح را کمک کند، به شرطی که به گوشش برسد که کجاها را باید از نگرانی و اندوه پاک کند.

هوش مصنوعی: کسی که دلش به عقل وابسته است، نمی‌تواند به باغ بهشت راهی پیدا کند.