شمارهٔ ۱۷

هوش مصنوعی: تمام عمرم با اشتباهاتی که انجام داده‌ام، در زنجیر غفلت و کارهای نادرست مانده‌ام.

هوش مصنوعی: وقتی که تو می‌دانی که از آغاز خلقت، چه تقدیرهایی برای بندگان نوشته‌ای، چرا این مسائل را نادیده می‌گیری؟

هوش مصنوعی: ای مهربانی، لطف کن و عذرم را بپذیر، زیرا که من در چنگال تقدیر گرفتارم.