مشیری و قوامی داشت شیراز
که هر دو در ستم بودند یکه
برفتند از جهان زان پس که هِشتند
ز بدعتها به روی فارس لکه
بگفتم با خرد تاریخشان را
رقم زن چون به زر و سیم سکه
یکی بیرون شد و گفتا که برگو
به دوزخ هر دو را گردید دکه
۱۳۰۱ قمری
اطلاعات
وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
قالب شعری:غزل/قصیده/قطعه
منبع اولیه: چکامه
تعداد ابیات: 4
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
مشیری و قوامی داشت شیراز
که هر دو در ستم بودند یکه
هوش مصنوعی: در شیراز دو نفر به نام مشیری و قوامی وجود داشتند که هر دو در ظلم و ستم معروف بودند و در این مورد هیچ کس به پای آنها نمیرسید.
