شمارهٔ ۴۶

هوش مصنوعی: ای عقل و دین من، به من بگو که گذر روزگار و مشکلاتش را نمی‌توانم تحمل کنم، زیرا قلبم هرگز به آرامش و امنیت راضی نمی‌شود.

هوش مصنوعی: ای نگار! از حالتی که داری لذت ببر و از زندگی خود بهره‌مند شو، زیرا در این دنیا تو هنوز کودک هستی و نمی‌دانی که در این مسیر، چقدر نیرنگ و ترفند وجود دارد.

هوش مصنوعی: من را ملامت نکنید، چون دلم در عشق این واژه‌های تکراری می‌چرخد. بگذارید به این کلام نغمه سرایی کنم و از هفت مورد تکراری بگذرم.

هوش مصنوعی: اگرچه عقل تو مانند کاه سوزان است و جان تو پر از شور و شوق، اما اگر با دلی پر از مهربانی و رحمت، به دیگران کمک کنی، می‌توانی به چیزی بزرگ دست یابی.