شمارهٔ ۷۵

هوش مصنوعی: تو می‌دانی که دوباره راه ستم را در پیش گرفته‌ای، چرا که از کنار موهای پرپشت او، در خم و پیچ آن قرار گرفته‌ای.

هوش مصنوعی: به خودت برس و کاری کن که از ما فاصله نگرفته‌ای. تو همانی هستی که عشق و محبت را از من دزدیده‌ای و نشان عظمت و قدرت یک پادشاه را از چنگم بیرون آورده‌ای.

هوش مصنوعی: هر جا که دل کسی به خاطر غم گرفتار شده، تو توانسته‌ای که زنجیرهای ستم را از پای او برداری.

هوش مصنوعی: تو گفتی که می‌توانی به من ظلم کنی و بی‌رحمی نشان دهی، اما وقتی که رفتی، وفا و محبت را از من گرفتی.

هوش مصنوعی: من از خاک تو هستم، پس خون دل ما را نریز. چرا که تو ما را از خاک خود بر انگیخته‌ای و مشکلات را از ما دور کرده‌ای.

هوش مصنوعی: دل به لذت‌های کمیاب و داستان‌های جدید راضی است و تو این قاعده را در دور و بر خود هم به کار بسته‌ای.

هوش مصنوعی: دل‌ها بیش از حد شکسته و آسیب‌دیده‌اند، بنابراین تو برای رسیدن به وصل، خواسته‌ات را کمتر از آنچه باید، ارائه کرده‌ای.