شمارهٔ ۱۴

هوش مصنوعی: هیچ‌کس را نمی‌توان یافت که به دل‌پیوستگی تو باشد و کسی نمی‌تواند بر تو چیره شود.

هوش مصنوعی: دل به راحتی از تو جدا نمی‌شود، چرا که جز درد و رنج، از تو چیزی به‌دست نمی‌آید.

هوش مصنوعی: از کی بپرسم که خبری از دیدارت داشته باشم، وقتی که حتی از سیمرغ هم نمی‌توان خبری گرفت؟

هوش مصنوعی: عمر و لحظه‌های بودن با تو مانند جواهر هستند و وقتی گم شوند، دیگر نمی‌توان آن‌ها را پیدا کرد.

هوش مصنوعی: با لبانی خشک، به کوی تو می‌روم، چون نمی‌توانم با دامن خیس، آن آبی را که می‌خواهم پیدا کنم.

هوش مصنوعی: امروز به کمک و حمایتی نیاز دارم، پس مرا دریاب؛ چون ممکن است روزی برسد که نتوانی کمکم کنی و به یاری‌ام نرسی.

هوش مصنوعی: عقل مانند طوطی است که از چه چیزی بهره‌مند شود، وقتی که شیرینی تو به قدری جذاب است که هیچ شکر دیگری نمی‌تواند با آن مقایسه شود.