شمارهٔ ۸ - غزل

هوش مصنوعی: نکنید که با زلف های نقره‌ای خود در شهری که پر از شور و هیجان است، پا بگذارید. ای نازنین، بیهوده خود را به دردسر نیندازید.

هوش مصنوعی: مثل اینکه همه چیز را بر همه اعمال می‌کنی، اما با ما همانطور رفتار نکن.

هوش مصنوعی: چشمان تو دل مرا پر از اشک کرد و نتوانستم خود را کنترل کنم. فقط یک بار بگو: این کار را نکن، ای بی‌حیا، این کار را نکن.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی بهار را ببینی و دل‌ت شاد شود، به دیگران نگاه نکن و به کار خودت مشغول باش.