شمارهٔ ۵ - غزل

هوش مصنوعی: زلف‌های پیچیده و آشفته‌ات را خراب نکن و درهای خوشبختی را به روی خود نبند.

اگر ما را میخواهی بگو آری، اگر نمیخواهی بگو نه، دو کلمه! اینبار مثل همیشه ما را خسته نکن باز.

ای مؤذن امشب یار اینجاست، آواز نخوان. تو هم ای خادم مسجد در گلدسته را باز نکن.

موهای کوتاه و ابروی پیوسته عمرم را شب و روز کوتاه کرده است، باز رنجم را همیشگی نکن.