بخش ۱۹ - فی ذم المتمکنین فی المناصب الدنیویة للحظوظ الواهیة الدنیة

هوش مصنوعی: نان و حلوا چه اهمیتی دارند؟ ای حکیم، تو که در این دنیای مقام و مسئولیت هستی، دور این چیزهای فانی نچرخ.

هوش مصنوعی: اگر از او دست بکشی و دهانت را ببندی، در دنیا آسایش نخواهی دید.

هوش مصنوعی: منصب و مقام دنیایی را نمی‌دانی چیست؟ بگذار من برایت توضیح بدهم، فقط یک ساعت صبر کن.

هوش مصنوعی: این شخصی که بر اساس حق و عدالت، خود را به بند کشیده و محدود ساخته، باید بداند که دیگران در مسیرهایی که منجر به ناامیدی و محرومیت می‌شود، جایگاهی ندارند.

هوش مصنوعی: کسی که نامش باعث رسوایی است، در زندگی همیشه با ناکامی و شکست مواجه است.

هوش مصنوعی: شخصی که هر لحظه به صورت پنهانی، زهر خود را به دل مردم می‌ریزد و آنها را تحت تاثیر می‌گذارد، چه برای افراد خاص و چه برای عموم.

هوش مصنوعی: چند وقت دیگر می‌خواهی در این دنیا که پر از مشکلات و سختی‌هاست، نگران و مضطرب زندگی کنی؟

هوش مصنوعی: مقام و جایگاه دنیایی، ای انسان نیک‌نهاد! کسی که دارایی و ارزش‌های دین تو را به فنا داده است.

هوش مصنوعی: منصب و مقام در دنیا به هیچ وجه ارزش ندارد، ای کسی که در کارها مهارت داری! کسی که تو را به این حال و روز انداخت، در واقع تو را تحقیر کرده است.

هوش مصنوعی: خوش به حال کسی که مانند پادشاهان در دنیای خود، احساس آسایش و لذت کند و به زندگی‌اش مانند بهشتی بنگرد.

هوش مصنوعی: به انسانی که در تاریکی گم شده، روشنی و راه را نشان بدهید. اگر شخصی در بی‌خبری و بی‌راهی باشد، با راهنمایی و آموزش می‌توان او را به سمت آگاهی و حقیقت هدایت کرد.

هوش مصنوعی: اگر دنیای مادی را رها کنی و به سمت معنویت بروی، به مقام والایی خواهی رسید؛ اما اگر به دنبال لذت‌های دنیوی باشی، در سرگردانی و سردرگمی خواهی ماند.

هوش مصنوعی: دنیا ظاهری زیبا و جذاب دارد، اما در باطنش خالی از محبت و پر از خطر است، مانند ماری که به ظاهر زیباست اما زهر دارد.

هوش مصنوعی: زهر این مار تزیینی کشنده است و هر فرد عاقل از آن دوری می‌کند.

هوش مصنوعی: به همین دلیل، شاه اولیا دستور داد که بهترین و برترین افراد را انتخاب کنند.

هوش مصنوعی: عشق به دنیا، منشاء همه خطاهاست و ترک دنیا، اساس همه عبادت‌هاست.