دوبیتی شمارهٔ ۷۲

گلی را که خودم پرورشش دادم و با اشک چشمانم آن را آبیاری کردم؛(با سختی بسیار و خون دل و در عین محبت آن را پروراندم) 

خداوندا در این دنیا از کی جایز است که گلی این چنین از سوی من پروریده بشود و دیگری از آن گلاب بگیرد؟