غزل شمارهٔ ۳

هوش مصنوعی: دل من به خطر افتاده و به دنبال بلا می‌گردد، در حالی که عقل من سردرگم و تحت تأثیر هوس‌هاست.

هوش مصنوعی: با وجود درد و غم، اگر کسی به من وفا کند، مثل یاری وفادار است؛ اما اگر کسی با کینه به من رفتار کند، مانند کسی است که وفاداری را نمی‌شناسد و فقط به جفا و آزار می‌پردازد.

هوش مصنوعی: کوشش من بی‌فایده شده و آرزوهایم بی‌معنا هستند، زیرا دل و چشمم بی‌جهت به چیزهایی که خواهانشان هستم دل سپرده‌اند.

هوش مصنوعی: شاید من انسان نیستم، زیرا انسان یا به پرستش بت‌ها می‌پردازد یا فقط خدا را می‌پرستد.