برگردان به زبان ساده
قطعۀ مدح مرا چون دل و چون دیدۀ خویش
از پی فخر بدارند بزرگان عجم
هوش مصنوعی: بزرگان عجم به قدری به من ارادت دارند که مرا مانند دل و دیده خودشان میستایند و به این ترتیب به فخر و مباهات میپردازند.
پس من آری به تن خویش فرستم بر تو
مدح گویم که مگر مزد فرستی به کرم
هوش مصنوعی: من به خاطر تو و به خاطر مدح و ستایشی که از تو میکنم، به جان خودم به سراغ تو میآیم، شاید که تو بر من لطف و پاداشی نیکو بفرستی.
تو به دینار کسان آب مرا تیره کنی
حشمت شعر و خط من بفروشی به درم
هوش مصنوعی: اگر به خاطر پول و ثروت دیگران، آبرو و شخصیت من را tarnished کنی، باید بدان که ارزش شعر و خط من را به اندازهی یک درهم میفروشی.
لیکن آخر ز چنان روی کجا بتوانم
برسانم به وجیه و به شرف شکر تو هم ؟
هوش مصنوعی: اما در نهایت از کجا میتوانم به زیبایی و شرافت تو، قدردانی و احترام بگذارم؟
گر به مدح تو کنون هیچ قلم بردارم
این سر انگشت قلم گیر قلم باد ، قلم
هوش مصنوعی: اگر بخواهم اکنون برای تو توصیف و ستایش بنویسم، این قلم به سبب ارادت و احترامی که برای تو دارم، باید به اندازهای به من احترام بگذارد که انگشتانم را بخود جذب کند.
