بخش ۳۰ - چو گلشه سوی شام شد مستمند

هوش مصنوعی: زمانی که گلشه به سوی شام حرکت کرد، به شدت نیازمند شد و پدرش به او یکی گوسفند هدیه داد.

هوش مصنوعی: برای اینکه به سرعت از دست او خلاص شوند، سرش را بریدند و به سرعت در پارچه‌ای پیچیدند.

هوش مصنوعی: بخوابید در خیمه مانند مردگان، زیرا شب تاریک شده و صدای ناله و فریاد به گوش می‌رسد.

هوش مصنوعی: با زن به یک جا صدایی بلند شد که افسوس از باغ گل که حواسم را پرت کرد.

هوش مصنوعی: همه مردم دور هم جمع شدند، لباس‌ها را پاره کردند و به گریه افتادند.

هوش مصنوعی: در باغ گلشاه، درختی بزرگ شده که در زیر آن، گوسفندی را به خاک سپرده‌اند.

هوش مصنوعی: تمام کسانی که در اینجا هستند، به درستی فهمیدند که همه چیز غم‌انگیز است و در نتیجه، همه به صدای نوحه‌خوانی گوش فرا دادند.

هوش مصنوعی: همه به شدت ناراحت و اشکبار شدند، مانند ماهی که در اثر گرما کباب می‌شود.

هوش مصنوعی: دل مردم به درد همدیگر پیوسته است، در حالی که زندگی آن‌ها در خوشی ادامه دارد.