بخش ۷۱ - در بیان تجرید و تفرید

هوش مصنوعی: اگر به خلوص و صفا نیاز داری، باید از دنیا و مادیات فاصله بگیری. اگر عقل و درک درست داری، باید به جمع کسانی بپیوندی که بصیرت دارند و می‌توانند تو را به حقیقت نزدیک کنند.

هوش مصنوعی: ای پسر، باید بدانی که ادعای تنهایی و جدا بودن از همه چیز تنها به معنای توجه به حقیقت و باطن وجود توست. به عمق این معنا توجه کن.

هوش مصنوعی: جوهر اصلی تمایلات و هوس‌ها، وداع و جدا شدن از آن‌هاست. به عبارتی، کلیت این کار به ترک لذت‌ها و آسایش‌های دنیوی مربوط می‌شود.

هوش مصنوعی: اگر یک بار به خواسته‌های نفسانی‌ات پشت کنی و آنها را ترک کنی، آن زمان به مقام خالصی و وحدت‌جویی خواهی رسید.

هوش مصنوعی: اگر تو از همه موجودات جدا شوی و امید به رهایی از دنیا داشته باشی، انتظار نداشته باش که از این تنهایی بهره‌ای ببری.

هوش مصنوعی: اعتماد تو که کاملاً از روی حقیقت بود، باعث شد که زندگی‌ات به‌گونه‌ای منحصر به فرد و معنوی باشد.

هوش مصنوعی: دنیا را رها کن و به فکر آخرت باش و از جسم خود لباس زینتی و ارزشمند را کنار بگذار.

هوش مصنوعی: اگر به خوشبختی و سعادت این مرتبه برسی، باید در مقام بی‌نیازی و رهایی از وابستگی‌ها باشی و بس.

هوش مصنوعی: اگر از گذشته خودت را پاک کنی و برای حق تلاش کنی، بدان که دیگران از تو پیشی می‌گیرند.

هوش مصنوعی: همیشه در حالت سادگی و بی‌غرضی باش و به‌طور مستقل زندگی کن تا در هر مکانی که قرار می‌گیری، همواره معتبر و محترم باش.

هوش مصنوعی: افتخار و خودپسندی را کنار بگذار و از خودت بیشتر از اندازه نمتاز. در هر موقعیتی، خود را بشناس و اجازه نده که به احساس برتری دچار شوی.

کوره انگِشت یعنی کوره زغال و شخصی که زغال سازد را انگِشتگر گویند.

هوش مصنوعی: کسی که با عطار (فردی که عطر می‌فروشد) رفت و آمد می‌کند، به خاطر بوی خوش عطرها، خود نیز از این زیبایی و خوشبوئی بهره‌مند می‌شود.