بخش ۲ - الحكایة و التمثیل

هوش مصنوعی: بیدلی از کسی چیزی خواسته بود و این درخواست او را به زحمت انداخته و رنج می‌دهد.

هوش مصنوعی: اگرچه مردی که بدهکار است، ناراحت نمی‌شود، اما در دادن طلا و پول، اراده و اختیاری ندارد.

هوش مصنوعی: وقتی که درگیری و اختلافات میان افراد زیاد می‌شود، حل و فصل آن برای دو طرف درگیر بسیار سخت و دشوار خواهد بود.

هوش مصنوعی: یک درویش به بیدل گفت: برخیز تا در گردن تو، نشانه‌ای از رستاخیز باشد.

هوش مصنوعی: در روز قیامت، طلا و ثروت به درد نمی‌خورد، بنابراین بهتر است از آن بگذری و به دوری از آن فکر کنی.

هوش مصنوعی: در روز قیامت، من نمی‌توانم از او حقیقتی دریافت کنم؛ چون حقیقت روشن از اوست.

هوش مصنوعی: هیچ‌کس فردا به من چیزی نخواهد داد، بنابراین امروز باید با او به شدت تلاش کنم.

هوش مصنوعی: مردی گفت: من نمی‌دانم، توضیح این موضوع را بده تا این که دلایلش برای من واضح شود.

هوش مصنوعی: وقتی که هر دوی ما از قفس آزاد شویم، خودمان را یکی خواهیم دانست و بس.

هوش مصنوعی: هر جا که خداوند یگانگی و توحید را نشان دهد، نشانه شرک و دوگانگی وجود ندارد و اگر همچنان دوئی و دوگانگی باقی بماند، نشان‌دهنده وجود شرک است.

هوش مصنوعی: در واقع، چون من و او یکی هستیم، بنابراین در آنجا جایی برای دشمنی وجود ندارد.

هوش مصنوعی: اما در اینجا توحید (یگانگی خدا) به وضوح نمایان نیست. از او چیزی نمی‌گیرم زیرا وقتی به کار می‌آید، مانند زَر (طلا) است که فقط در مواقع خاصی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

هوش مصنوعی: در این زمان به‌دست آوردن طلا را فراموش نخواهم کرد و بعد از این، هر دو ما به یک‌شکل می‌شویم.

هوش مصنوعی: اگر عدد واحدی به شمار بیاید، کار آسانی خواهد بود؛ وگرنه بدون شک، زحمت زیادی به دنبال خواهد داشت.