بخش ۹ - الحكایة و التمثیل

هوش مصنوعی: در راهی، شبلی شخصی را دید که به حالتی دردناک دو کودک را در خاک افتاده‌اند.

هوش مصنوعی: چون جوزی وسط افتاده بود، هر دو طرف بر سر آن دعوا داشتند.

هوش مصنوعی: در اینجا دو نفر از یک منشأ و زیر یک سایه، به نزاع و جدال مشغول بودند. شیخ که فردی حکیم و پنددهنده است، به آن‌ها گفت که باید در این شرایط چاره‌ای بیندیشند و آرامش را در پیش گیرند.

هوش مصنوعی: من دارای این جوز کوچک هستم، وقتی آن را بشکنم، بین دو نفر تقسیم می‌کنم.

هوش مصنوعی: درخت جوز شکسته و درون آن خالی شده است. در همین حال، برگ‌هایش نیز رها شده و در این وضعیت دلی از عمق وجودش آه می‌کشد.

هوش مصنوعی: بیمغزی و نادانی او به وضوح نمایان شده بود. او اشک می‌ریخت و بی‌قرار و مضطرب شده بود.

هوش مصنوعی: صوتی به او گفت: ای دل آشفته! اگر تو قسمتی از این روزگار را در نظر داری، پس آن را تقسیم کن.

هوش مصنوعی: اگر در رفتار و نظر خود خامی کنی، دیگر ادعای دانایی نکن.