بخش ۳ - الحكایة و التمثیل

هوش مصنوعی: روزی بوسعید، فردی با بصیرت و نادری، دیده‌ای را مشاهده کرد که در مسیر حرکت می‌کرد.

هوش مصنوعی: او عصایش را به سینه زد و در آنجا باقی ماند و به آن نگاه می‌کرد.

هوش مصنوعی: هرکس که آن را مشاهده می‌کرد، انکارش می‌کرد، به‌ویژه کسانی که خود را منکر می‌دانستند و تعدادشان هم زیاد بود.

هوش مصنوعی: یک مرید از او پرسشی درباره وضعیت و حال سلطان داشت.

هوش مصنوعی: شیخ گفت: وقتی که نجاست دیده شود، نشان‌دهنده آن است که چیزی پنهان و عمیق در این موضوع وجود دارد که باید به آن توجه کرد.

هوش مصنوعی: گفتند من انواع نعمت‌ها را داشته‌ام، هم از نظر توانایی و هم از نظر همت و اراده.

هوش مصنوعی: من هم به درگاه خداوند نزدیک شده بودم و هم با آرامش و تسلیم در مسیر حق پیش می‌رفتم.

هوش مصنوعی: افراد زیادی مایل به ارتباط با من هستند، چرا که من زیبایی، لذت و عطر خاصی دارم.

هوش مصنوعی: مدتی را که با تو گفتگو می‌کردم، همه چیز را کنار گذاشتم و فراموش کردم.

هوش مصنوعی: از صدها عبادتی که انجام داده‌ام، باز هم دچار لغزش و سقوط شدم و فقط در یک لحظه از تو دور شدم.

هوش مصنوعی: گفت‌وگوی تو به قدری زیباست که من را هم پاک و هم ناپاک و هم رسوا کرده است.

هوش مصنوعی: اگر چنین است که تو به نعمت‌ها عادت کرده‌ای، پس من هم به نوعی از تو جدا شدم و در این میان تو به حال خود در مضیقه‌ای باقی مانی.