بخش ۵ - الحكایة و التمثیل

هوش مصنوعی: روزی چند پرنده‌ی ساری بر روی درختی بسیار قوی و بلند، یعنی چنار، نشسته بودند.

هوش مصنوعی: پس از اینکه سفر به پایان رسید، از کنار کوه چنار، پیام آور عذرخواهی کرد.

هوش مصنوعی: من بارها به تو زحمت دادم، اما دیگر این بار زحمتی نخواهم داد.

هوش مصنوعی: مهر و محبت را از زبان خود بردار، زیرا چنار به خود می‌گوید که دیگر خودت را آزار نده.

هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که برای من مهم نیست تو بیایی یا بروی، چون تنها چیزی که اهمیت دارد این است که سخنان تو بیهوده و بدون معناست.

هوش مصنوعی: وقتی تو در کنارم باشی، حتی اگر هزاران کار هم داشته باشم، هیچ کدام برایم مهم نیستند.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی با من صبوری کنی، یا اگر نمی‌خواهی، فرقی نمی‌کند؛ تو باید اینجا باشی تا من بتوانم با تو صحبت کنم.

هوش مصنوعی: اما اگر از ناتوانی به جلو بیایی، آن‌گاه از چه چیزی جستجو می‌کنی، که بیشتر از آن را خواهید یافت.