حکایت محتسبی که مستی را میزد و گفتار آن مست

هوش مصنوعی: محتسب آن مرد را به شدت مجازات می‌کرد. مرد مست به او گفت: "ای محتسب، لطفا شدت عمل خود را کمتر کن."

هوش مصنوعی: چون نام ناپسند و حرامی را در این مکان آوردی، باعث شدی که از مسیر درست دور شوی و به حال مستی درآیی.

هوش مصنوعی: شما به مراتب بیشتر از من در حالت مستی هستید، اما هیچ‌کس آن حالت مستی شما را نمی‌بیند.

هوش مصنوعی: به خاطر ظلم و جفای من، بیش از این دور نشو و کمی از خواسته‌هایت را هم به من ببخش.

هوش مصنوعی: دیگری به او گفت: ای سرهنگ، اگر به آن مکان برسم چه خواهم کرد؟

هوش مصنوعی: زمانی که جهان به واسطه او برای من روشن و واضح می‌شود، نمی‌دانم که چه چیزی از او می‌خواهم.

هوش مصنوعی: اگر از بهترین چیزها آگاه شوم، وقتی به آن برسم، آن را می‌خواهم.

هوش مصنوعی: ای نادان، تو از حقیقت و اندیشه‌های عمیق آگاه نیستی. هر کس چیزی می‌خواهد، باید از همان منبعی که خواسته‌اش از آنجا می‌آید، استفاده کند.

هوش مصنوعی: مرد باید از آگاهی و دانش خود بهره‌مند باشد، زیرا فهمیدن و شناختن حقیقت، از هر خواسته‌ای مهم‌تر است.

هوش مصنوعی: اگر در تمام جهان بدانی که او کیست، پس چه لازمی دارد که از او چیزی بخواهی؟

هوش مصنوعی: هر کسی که در تنهایی و نزدیکی خداوند قرار گیرد، به آرامی و به تدریج با او آشنا می‌شود.

هوش مصنوعی: هر کسی که بویی از خاک در خانه‌اش بگیرد، آیا از در خانه‌اش به خاطر رشوت بازمی‌گردد؟