بخش ۸۹ - در التماس کردن فناء کل حضرت سلطان العارفین از شیخ حسین منصور قدّس اللّه روحهما فرماید

هوش مصنوعی: زبانش را باز کرد و گفت: ای راز بی‌نهایت، تو که باران حق را در اینجا می‌بارانی، من حقیقت مطلق هستم.

هوش مصنوعی: ابر حق را در اینجا می‌باران می‌کنید، بی‌تردید تو که هستی آغاز و پایان همه چیز.

هوش مصنوعی: ابر به آسمان اشاره دارد که برنده‌ی آتش و شور و عشق می‌شود. در واقع، این جمله می‌گوید که کسی که عاشق و دارای درد و رازهای خاصی است، باید با همه وجود به زندگی و عشق خود پایبند باشد و از آن دور نشود. اینجا درگیری میان عشق و مشکلات زندگی را به تصویر می‌کشد.

هوش مصنوعی: ابر حقیقت، در این لحظه به تو باریده و تو با این بارش، شریعت را بدون در نظر گرفتن طبیعت واقعی آن ارائه داده‌ای.

هوش مصنوعی: من از وضعیت تو در اینجا آگاه هستم و می‌بینم که تو وجودی یکتا و خاص هستی.

هوش مصنوعی: تو در واقعیت این زمان، خود را به نمایش گذاشته‌ای و تمامی چیزها را تحت تأثیر قرار داده‌ای.

هوش مصنوعی: تو ذات پاک و اصلی هستی که ویژگی‌هایت فراتر از مکان و زمان است. حقیقت وجود تو، سرچشمه‌ای برای جهانی که در آن زندگی می‌کنیم و جهانی دیگر است.

هوش مصنوعی: تو ذات و حقیقت منی، ای جانم، پس مرا در اینجا آزرده‌خاطر نکن.

هوش مصنوعی: ای دوست، در این لحظه به من بگو رازها را؛ من می‌خواهم همه ظواهر را کنار بگذارم و به عمق و حقیقت آنچه وجود دارد، پی ببرم.

هوش مصنوعی: مدتی است که من خواب تو را می‌بینم و امروز به یاد تو هستم. لطفاً به من کمک کن.

هوش مصنوعی: امروز مرا شاد و خوشحال کن، چون برای این لحظه جانم در سختی است.

هوش مصنوعی: مدت زیادی است که اینجا نشسته‌ام و به شکلی به تصویر او نگاه کرده‌ام.

هوش مصنوعی: من در اینجا سختی‌ها و زحمت‌های زیادی را تحمل کرده‌ام تا به خاطر تو به سعادت برسم.

هوش مصنوعی: من در اینجا درد و رنج زیادی را به خاطر دیدن روی تو تحمل کرده‌ام، ای خورشید درخشان.

هوش مصنوعی: الان باید راه حلی برای درد این لحظه پیدا کنم تا بتوانم دوباره به اصل موضوع دست یابم.

هوش مصنوعی: ای دل و جان، تو درمان دردهای منی. تو هم دردی و هم درمانی که من تنها در کنار تو می‌توانم آرامش بگیرم.

هوش مصنوعی: تو به حال و روز دلbroken من توجه داری و مطمئنی که رازهای درونم را می‌دانی.

هوش مصنوعی: مدت زیادی است که به انتظار دیدنت نشسته‌ام، ای پادشاه، تا زمانی که از کاخ بیرون بیایی.

هوش مصنوعی: هم اکنون که از اینجا خارج شدی، چهره‌ات را دیدم ای جان بی‌همتا.

هوش مصنوعی: تو به قدری من را از دیدار خود شگفت‌زده و مست کرده‌ای که دیگر نمی‌توانم در این دنیا پیدایم.

هوش مصنوعی: نمی‌دانم در حال حاضر در کجا قرار دارم، اما می‌دانم که در حال ملاقات با او هستم.

هوش مصنوعی: امروز ناگهان چشمم به تو افتاد و تو با ظاهر خودم را شکست دادی.

هوش مصنوعی: چشمانم تو را می‌بیند و جانم به خاطر تو قربانی هزاران جان دیگر می‌شود.

هوش مصنوعی: دلتنگی و درد خود را با چشمانت ببین و به معشوقت توجه کن، شاید چیزی از حال و روزم متوجه شوی.

هوش مصنوعی: دل من به شدت درگیر عشق توست و از زمانی که تو را دیده‌ام، انگار جانم در این درد اسیر شده است.

هوش مصنوعی: من به خاطر اندوه و درد تو دچار مشکلات زیادی شده‌ام و در میان صد نوع بلا و مصیبت گرفتار هستم.

هوش مصنوعی: هم اکنون به طور قطع می‌دانم که تو از من دل کنده‌ای، چرا که در اینجا احساس رهایی و محبت نمی‌کنم.

هوش مصنوعی: الان دردم را در اینجا درمان کن و من را از دردهای خود آزاد کن.