(۶) حکایت احمد غزالی

هوش مصنوعی: احمد غزّال در روزی به کسانی که دل‌های پاک و نیکو دارند، چنین سخن گفت.

هوش مصنوعی: زمانی که زیبایی یوسف، دل‌ربا و شگفت‌انگیز، به مصر آمد، دل یعقوب با غم و اندوه پر شد.

هوش مصنوعی: یوسف به نزد او آمد و این دل تنگ و حسرت‌خورده را در آغوش گرفت.

هوش مصنوعی: یعقوب به شدت نگران بود و فریاد می‌زد که چه شده است، زیرا او به دنبال یوسفش بود که ناگهان متوجه شد یوسف در چاه افتاده است.

هوش مصنوعی: او را می‌بینی و در دستش نوشیدنی است، پس چرا به او می‌گویی دربارهٔ شراب چه می‌گوید؟

هوش مصنوعی: وقتی بوی پیراهن یوسف را از کنعان شنیدی، اما وقتی او را در این لحظه دیدی، گویی هیچ چیز را نمی‌بینی.

هوش مصنوعی: یعقوب پیامبر به این پرسش پاسخ می‌دهد که امروز من به طور کامل یوسف شدم.

هوش مصنوعی: من از بوی خوش یوسف باخبر شدم، چون خودم بنده یعقوب بودم.

هوش مصنوعی: من همه وجود خودم را شناخته‌ام و به حقیقت خود رسیده‌ام؛ دیگر نیازی به جستجوی یوسف (نماد کمال و زیبایی) ندارم، زیرا اکنون تمام وجودم را یافته‌ام.

هوش مصنوعی: اگر کمی تواضع کنی و سر خود را پایین بیاوری، در آن صورت به نشانه‌هایی از آنچه می‌گویی، پی خواهی برد.

هوش مصنوعی: زمانی که از تمام قیود و محدودیت‌ها رها شوی، دیگر نه غمگین می‌شوی و نه خوشحال.

هوش مصنوعی: از زیر آسمان و دنیای پر از چرخش و تغییر، کار مردان و تلاش آن‌ها به ظهور می‌رسد و به ثمر می‌نشیند.