(۱۱) حکایت آهو که مشک از وی حاصل می‬شود

هوش مصنوعی: استادان پیروز گفتند که در طول شب و روز، مانند آهویی به سرعت و چابکی حرکت می‌کند.

هوش مصنوعی: درون من پر از زباله و خار است، اما گل خوشبویی را جست‌وجو می‌کند.

هوش مصنوعی: وقتی این دوره طولانی در پاکی و خلوص سپری شود، در آن زمان صبح را به سوی خود می‌کشاند و روز جدیدی را آغاز می‌کند.

هوش مصنوعی: زمانی که آن لحظه بگذرد، جانش مثل نغمه‌ای از ناف او جاری خواهد شد.

هوش مصنوعی: از آن لحظه که مشک از او نمایان شود، مردم برای آن به هر چیز دیگری توجه می‌کنند و خواهان آن می‌شوند.

هوش مصنوعی: کس را می‌شناسی که آنچنان نفسی دارد که می‌تواند به یکباره تغییراتی شگرف ایجاد کند، به طوری که خون او در یک زمان به عطر مشک تبدیل شود؟

هوش مصنوعی: وقتی که خون مشک شود، از دم پاک به وجود می‌آید و ممکن است که از این خون روحی به خاک منتقل شود.

هوش مصنوعی: وقتی که نور حقیقت به درون جان انسان راه یابد، فرد از حالتی بارور و پر انرژی برخوردار می‌شود و روحش به زندگی و نشاط بیشتری می‌رسد.

هوش مصنوعی: چه بگویم، دیگر نمی‌توانم تحمل کنم، زیرا جانم بیشتر از این قدرت ندارد.

هوش مصنوعی: اگر تو کسی هستی که می‌توانی معجزه‌گری کنی، این کار را در راستای دین و برای بهبود و هدایت دیگران انجام بده.

هوش مصنوعی: اگر این کیمیا در آسمان و تخت الهی وجود ندارد، پس از جان خود طلب کن، دیگر چه چیزی را می‌خواهی؟

هوش مصنوعی: این مرد که در جستجوی حقیقت و معنویت است، می‌تواند روح را مانند یک کیمیاگر به طلا تبدیل کند، چرا که وجودش از الهام الهی پر شده است.

هوش مصنوعی: فراتر از این، بیان رازها جایز نیست مگر آنکه کسی آماده باشد تا آنها را بشنود و درک کند.

هوش مصنوعی: بالاتر از این مقام‌ها، موقعیت‌های دیگری وجود دارد که من از آن‌ها خبر ندارم. نمی‌دانم آیا کسی از آن‌ها آگاه است یا نه.

هوش مصنوعی: من نمی‌توانم خود را به آن راه برسانم، زیرا تنها چیزی که دارم یک آه از دل است.

هوش مصنوعی: اگر اجازه بدهند، درباره آن موضوع با صدای بلند سخن می‌گویم، وگرنه این حرف‌ها را در خاموشی و به صورت پنهانی بیان می‌کنم.