(۴) حکایت پیمبر در شب معراج

هوش مصنوعی: در شب معراج، پیامبر به طور ناگهانی دریای وسیعی را در مسیر خود مشاهده کرد.

هوش مصنوعی: فرشتگان دور آن استاد بسیار تماشایی هستند و هر کدام از یک چشمه زیبایی می‌نگرند.

هوش مصنوعی: پیامبر فرمود: ای پاکان، چرا همیشه اینقدر مظلوم و غمگین هستید و بی‌وقفه اشک می‌ریزید؟

هوش مصنوعی: وقتی که از عالم پشت پرده فرمان صادر شد، زبان‌ها در برابر پیامبر به سخن آمدند.

هوش مصنوعی: از زمانی که این فضا و دنیا به ما ظلم کرده، خداوند ما را از نور خودش آفریده است.

هوش مصنوعی: از آن زمان به بعد، ما از آن لحظه باز می‌گردیم به گروهی از پیروانت، که آنها در این مسیر هستند.

هوش مصنوعی: برخی افراد می‌دانند و آگاهند، اما در عمل هیچ نقشی ندارند و کاری انجام نمی‌دهند.

هوش مصنوعی: آن‌ها نمی‌دانند و به توهماتی که دارند، زندگی خود را سپری می‌کنند.

هوش مصنوعی: تو با این دانش و تجربه‌ای که داری، می‌دانی چگونه باید در بازار تجارت عمل کنی.

هوش مصنوعی: اگر در حفظ دین خود سستی کنی، هر لحظه ممکن است به آن آسیب برسانی.

هوش مصنوعی: هر کاری که در این دنیا انجام می‌دهی، باید به گونه‌ای باشد که وقتی به دنیای دیگر رفتی، تحت فشار و دشواری قرار نگیری.

هوش مصنوعی: متأسفانه، سود زیادی که می‌توانستی از آن ببری، به زیان تبدیل شد. زیرا راهی که در آن گام بر می‌داشتی، به کلی ناپدید شد و تو در میان کاروان‌ها گم شدی.

هوش مصنوعی: ای افسوس که عمر خود را تباه کردی، نه اینکه به خوبی از عمر خود بهره نبردی و آن را به درستی مصرف نکردی.

هوش مصنوعی: اگر نمی‌دانی که چه ارزشی دارد زندگی و از حقیقت چه می‌طلبی، پس از زندگی چه انتظاری داری؟

هوش مصنوعی: کسی که ارزش یک روز از عمرش را درک نکند، نمی‌تواند به مقام بلند زندگی دست یابد.

هوش مصنوعی: عمر و زندگی خود را بیهوده و به هدر نده، زیرا زندگی همواره در حال گذر و نابودی است.

هوش مصنوعی: زندگی به گونه‌ای است که اگر بخواهی، هیچ‌کس هرگز نمی‌تواند جانت را به چیزی بفروشد.