(۵) حکایت رابعه رحمها الله

هوش مصنوعی: آیا ممکن است که رابعه بدون اینکه مقام خاصی داشته باشد، یک هفته نان و خوراکی نخورده باشد؟

هوش مصنوعی: در آن یک هفته، او از انجام نماز و روزه دست نکشید و این کارها برایش به طور مداوم و پیوسته بود.

هوش مصنوعی: وقتی گرسنگی به انسان فشار می‌آورد، او را به شدت وادار به شکست و تضعیف می‌کند.

هوش مصنوعی: در کنار سفره‌اش، زنی پنهان بود که برای او کاسه‌ای غذا آورد.

هوش مصنوعی: آیا ممکن است رابعه در حالی که در رنج و ناراحتی است، به دنبال نوری از جایی باشد تا او را نجات دهد یا زندگی‌اش را روشن کند؟

هوش مصنوعی: ناگهان یک گربه باعث شد که آن کاسه به زمین بیفتد. این اتفاق به گونه‌ای بود که کسی انتظارش را نداشت و مانند این بود که کاسه به طور ناگهانی از یک جا افتاده باشد.

هوش مصنوعی: او دوباره به خاطر کوزه‌ای رفت تا بتواند آن دل‌آشوب را آرام کند.

هوش مصنوعی: در آن لحظه، کوزه از دست او افتاد و در نتیجه، او که تشنه بود، با شکستن کوزه خالی ماند.

هوش مصنوعی: از دل یک آهی بیرون آمد که آنقدر سوزناک بود که گویی جهان را به آتش کشید.

هوش مصنوعی: با حالت‌های گیج و سردرگم خود می‌گفت: آه خداوندا، از این بیچاره و درمانده چه می‌خواهی؟

هوش مصنوعی: آیا تو به قصد خود، مرا در حالت سردرگمی و نگرانی قرار داده‌ای و با این کار، زندگی‌ام را به چه حالتی درآورده‌ای؟

هوش مصنوعی: پیامی به ما می‌گوید که اگر در این لحظه بخواهی، می‌توانم از زیبایی‌های آسمان، از مه تا ماه، به تو هدیه دهم.

هوش مصنوعی: اما به این فکر کن که می‌توانی غم و اندوهی را که سال‌ها به دوش می‌کشی، از دل خود بیرون کنی.

هوش مصنوعی: اندوه من و دنیای فریبنده هرگز نمی‌توانند در یک دل جمع شوند، حتی اگر صد سال بگذرد.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی همیشه غم و اندوه ما را تحمل کنی، بهتر است که زندگی دنیوی را رها کنی و به دنبال کارهای دیگر بروی.

هوش مصنوعی: تا زمانی که تو هستی، یک جنبه از این وجود دارد که اندوهی که از طرف خدا به انسان می‌رسد، بدون دلیل و بی‌هزینه نیست.