غزل شمارهٔ ۷۲۱

هوش مصنوعی: دل شیدای من به خاطر عشق تو به آتش افتاده و حالا مثل آبی که از حرارت بخار شده، دیگر آرامش ندارد.

هوش مصنوعی: عاشقان در پی تو هستند و در جستجوی تو، مانند این‌که صد هزار تو در عمق دریا پنهان شده‌ای.

هوش مصنوعی: چیزی که از دل و جان انسان زنده و شفاف شده، تمام وجودش را از میان آب و خاک به شناختی عمیق رسیده است.

هوش مصنوعی: عاشقان به خاطر امید دیدن چهره تو، از دل خود درد و غم را گرفته و جانشان را فدای این آرزو کرده‌اند.

هوش مصنوعی: تو از همه چیز بی‌خبر و درگیر خودت هستی و به خاطر عشق خودت بی‌پروا شده‌ای.

هوش مصنوعی: چشمش به تصویر خودش در آینه خیره شده و از زیبایی خود شگفت‌زده است.

هوش مصنوعی: تمام ما مانند پروانه‌هایی هستیم که در آتش عشق تو سوخته‌اند و همانند شمعی، به خاطر نور خاص تو، بی‌نظیر و تک شده‌ایم.

هوش مصنوعی: یوسف در سرزمین مصر زندگی می‌کند و به مقام و قدرت رسیده، اما دیدگان یعقوب به خاطر دوری از فرزندش کور شده‌اند.

هوش مصنوعی: من در پی تو روز و شب گم شده‌ام و بارها به دنبالت آمده‌ام، ای کسی که هرگز گم نشده‌ای.

هوش مصنوعی: وقتی که دل عطار را می‌نگرم، هیچ قلبی را نمی‌بینم که مانند دل تو زخمی شده باشد.