غزل شمارهٔ ۶۳۸

هوش مصنوعی: شما مانند شمعی هستید که پاکبازان را روشن می‌کند و زلف شما مانند کمند قهرمانان است که آن‌ها را در برمی‌گیرد.

هوش مصنوعی: عاشقانی که به زیبایی تو می‌نگرند، همانند صبح که به آفتاب ناز می‌کند، از شوق و محبت تو پر از تحسین‌اند.

هوش مصنوعی: از عشق تو، نور آسمان مانند شمع ذوب می‌شود و می‌سوزد.

هوش مصنوعی: برای شکار زیبایی چهره تو، خط زیبای تو چون شبرنگی تند و تیز است.

هوش مصنوعی: از آن دایرهٔ دام زلف تو، به چنگ جستجوگران افتاده‌ام.

هوش مصنوعی: یک تار موی از زلف پیچیده‌ات می‌تواند طلسم و جادوگران را ناتوان کند.

هوش مصنوعی: زلف‌های پیچدرپیچ تو مانند مهره‌هایی هستند که در یک جعبه گرد آمده‌اند، به گونه‌ای که به دور هم حلقه‌زده‌اند.

هوش مصنوعی: دائم در پردهٔ زیبایی دل‌نشین، سجده‌گاه توست و دل‌های زیبا خواهان تو هستند.

هوش مصنوعی: پیوند تو با معشوق، درونت را پاک خواهد کرد و افرادی که به پاکی دست می‌زنند، به سوی معنای پاکی می‌روند.

هوش مصنوعی: وصلت، که نشانه‌ای از روشنی و زیبایی است، به قدری پر ارزش و متعالی است که نور خورشید هرگز به کسانی که از آن بی بهره‌اند نخواهد رسید.

هوش مصنوعی: انسان باید روح خود را از خودخواهی و تعلقات پاک کند، نه اینکه مانند کسانی که درمانده و وابسته‌اند، در خود غرق شود.

هوش مصنوعی: گفتی که از عطار برایت دلیل می‌آورم، ولی عمرت گذشت و دل تو هنوز پر از شوق نیست.