غزل شمارهٔ ۳۸۰

هوش مصنوعی: در مسیر تو، عقل هر آنچه که بود، چه کم و چه زیاد، به تو خواهد رسید.

هوش مصنوعی: دل من در حال نوشتن داستان تو بود، اما وقتی که قلم به پایان رسید، داستان به اتمام نرسید.

هوش مصنوعی: دل من به اندازه‌ای از او رنجیده و زخمی است که در تمام جهان غم و اندوه به سراغم آمده است.

هوش مصنوعی: من از بس که بی‌تو گریه کرده‌ام، دیگر اشکی در چشمانم نمانده است.

هوش مصنوعی: جان من به خاطر محبت تو مستمر به نام تو خوانده می‌شود و هر بار که به نامت می‌رسد، نفس‌هایم بند می‌آید.

هوش مصنوعی: دل وقتی به نغمۀ شادی و وصال دلدار مشغول شد، ناگهان از هم گسست و به ابعاد مختلف زندگی دچار شد.

هوش مصنوعی: در لحظه‌ای عشق به شدت بر دل تأثیر گذاشت و احساس عمیق و واقعی را بر من تحمیل کرد.

هوش مصنوعی: عقل عطار که به دنبال راهی برای رسیدن به حقیقت بود، در نهایت به جایی نرسید و قلم او دیگر نتوانست ادامه دهد.