غزل شمارهٔ ۲۷۳

هوش مصنوعی: در عشق هیچگاه با حالتی ناپاک و شتابزده وارد نخواهم شد.

هوش مصنوعی: من به قدری خود را از دست داده‌ام که هرگز نمی‌خواهم دوباره به حال اول خود برگردم.

هوش مصنوعی: هرگز از جمع عاشقان بی‌دل جدا نخواهم شد، حتی برای یک لحظه.

هوش مصنوعی: تا زمانی که زنده‌ام، هیچ‌گاه از عشق محبوبم حتی یک لحظه غافل نخواهم شد.

هوش مصنوعی: در عشق به حدی گرفتار شدم که دیگر هیچ کس را در نظر نخواهم آورد.

هوش مصنوعی: من مانند آتش در حال سوختن هستم و پس از این سوختگی، هیچ چیزی بیشتر از این سوختگی برایم نخواهد ماند.

هوش مصنوعی: زمانی که وجود ندارم، برایم مهم نیست که آیا بخواهم یا نخواهم، در هر حال خواهم آمد.

هوش مصنوعی: اگرچه در این مسیر با مشکلات زیادی روبرو هستم و ممکن است مانند مرغی که پرش سوخته باشد، نتوانم به جلو بروم، اما عزم خود را جزم کرده‌ام که تسلیم نخواهم شد.

هوش مصنوعی: عطار باعث مانع شدن من از ادامه‌ی مسیر شده است، بنابراین نمی‌خواهم با او به سفر بروم.