غزل شمارهٔ ۲۶۸

هوش مصنوعی: هر بار که عشق تو من را درگیر می‌کند، از در مسجد به حالت مستی می‌افتم.

هوش مصنوعی: وقتی مرا در زنجیر و محدودیت ببیند، از خود بیخود شده و احساس آزادی‌ام را متمایل می‌کند.

هوش مصنوعی: دردی بر روح و جان من می‌ریزد که به خاطر آن احساس سرخوشی کرده و به سوی بازار می‌روم.

هوش مصنوعی: اگر دردی از من ببیند، به زودی در شهر زیر پا می‌رود.

هوش مصنوعی: اگر از عشق او صحبت کنم، نکته‌ای از تزویر و سیاست دارم که می‌تواند مرا به خطر بیاندازد.

هوش مصنوعی: زمانی که هیچ نمانده از وجودم، دوباره کاری به کارم نخواهد داشت.

هوش مصنوعی: گاهی در اوج سختی و فشار دیگران قرار می‌گیرم و گاهی در آرامش و راز خود خلوت می‌کنم.

هوش مصنوعی: وقتی که از شراب به اوج شادی و سرخوشی می‌رسم، درگیر و کشمکش با عطارم می‌شوم.