بخش ۷ - الحکایه و التمثیل

هوش مصنوعی: یک شب، گدایی در حال خواب بود که ناگهان شاهی را در حال پختن درون یک سماور مشاهده کرد.

هوش مصنوعی: در روزی سرد و زمستانی، فردی گدا به نزد شاه آمد و او را به هشیاری و توجه دعوت کرد.

هوش مصنوعی: اگرچه تو از سرمای شب بی‌خبر بودی، اما این شب هم به پایان رسید و بر ما گذشته است.

هوش مصنوعی: ای عزیز، در این میخانه صبر و قناعت را چون مردان باوقار در درون خود پرورش بده.

هوش مصنوعی: صبر و آرامش کن و در جایی ثابت بمان، از فکرهای بی‌جا و حواس‌پرتی دوری کن و فقط بر کارهای خود متمرکز باش.

هوش مصنوعی: حکیم به طرز رمزی بیان کرده که صبر در هر کاری مورد ستایش و ارزشمند است.

هوش مصنوعی: تمام ناکامی‌های مردم ناشی از شتاب‌زدگی است. این سخن همچون نور خورشید واضح و روشن است.

هوش مصنوعی: آدم‌ها به خاطر حرص و طمع خود، دچار شتاب و بی‌قراری می‌شوند. به اطراف نگاه کن و ببین که حرص انسان‌ها چه تأثیری بر زندگی آنها و طبیعت دارد.

هوش مصنوعی: اگر در دل خود به دنبال طمع و حرص نرفته باشی، هرگز از بهشت و مکان‌های خوب دور نخواهی شد.

هوش مصنوعی: آدم باعث حرص و ولع برای ارث و مال ماست و این موضوع باعث شده که دچار مشکلات و ناآرامی در کارهای‌مان شویم.