شمارهٔ ۳۳

هوش مصنوعی: به ساقی بگو که از آن شرابی که شب گذشته مانده، برایم بنوشاند و بیدارم کند.

هوش مصنوعی: ای دوست زیبا، ای باده‌ساز، بیایید تا شمعی و عسل را در کنار ما به اتاق بیاورید.

هوش مصنوعی: زندگی پر از تغییرات و فراز و نشیب است و همواره به رنگ‌های متفاوتی جلوه‌گر می‌شود. در این دنیا چیزی جز دو نمود مختلف و ظاهری از نفاق و فریب وجود ندارد.

هوش مصنوعی: ای خوبان عاشق، ای گروه مشتاق، چرا دیگر خبری از شوق و شور و اشتیاق شما نیست؟

هوش مصنوعی: محل زندگی محبوب دیگر جایگاه غریبه‌ها شده و این باعث شده که فریاد جدایی بلند شود.

هوش مصنوعی: از دوری محبوبم دلم به شدت غمگین و خونین شده است، ای مطرب، بدو آوازهای زیبا از مناطق ترک، حجاز و عراق بخوان.

هوش مصنوعی: من همیشه به زیبایی و روشنایی عشق خود ارادت دارم، حتی در زمان‌هایی که همه چیز تاریک و غم‌انگیز به نظر می‌رسد.

هوش مصنوعی: به حال من توجهی کن، وگرنه تاثیر سوختگی در دل من به دیگران منتقل می‌شود.

هوش مصنوعی: دنیا هیچگاه برای آزادگان جز نفاق و دورویی چیزی به ارمغان نمی‌آورد.

هوش مصنوعی: ای سرزمین ما، همه ما از دل خود فریاد جدایی را بلند کرده‌ایم.

هوش مصنوعی: در نبود تو، دوری‌ات در جمع ما شعله‌ای شد که جان‌های باقی را می‌سوزاند.

هوش مصنوعی: وقتی به اوضاع نگاه می‌کنم، می‌بینم که میان صلح‌طلبان هیچ چیزی جز فریب و نفاق باقی نمانده است.

هوش مصنوعی: به عارف تسلیت بگو، به خاطر ایران که به زیبایی با لحن حجاز و عراق دل‌انگیز است.